Xenotoca eiseni

Wystę­po­wa­nie: Dorze­cze Rio Lema na Wyży­nie Mek­sy­kań­skiej.

Wiel­ko­ść: 9–10 cm, sami­ce bywa­ją nie­co więk­sze od sam­ców. Kse­no­to­ki wyma­ga­ją dosyć obszer­ne­go zbior­ni­ka, gdyż w zły­ch warun­ka­ch łatwo ule­ga skar­le­niu i uzy­ska­ne osob­ni­ki osią­ga­ją czę­sto tyl­ko 3–4 cm.

Dymor­fi­zm płcio­wy: Tyl­na czę­ść cia­ła sam­ca jest kolo­ro­wa, fio­le­to­wo poma­rań­czo­wa, sami­ce jed­no­li­cie sza­re z bia­ły­mi brzusz­ka­mi. U samic jest cza­sem widocz­na pla­ma cią­żo­wa.

Zacho­wa­nie: Żywa, stad­na, nada­ją­ca się do akwa­rium z pie­lę­gni­ca­mi. Obgry­za mięk­kie czę­ści roślin i płe­twy innym ryb­kom.

Wychów mło­dy­ch: Sami­ca po 4–6 tygo­dnio­wej cią­ży rodzi od kil­ku do kil­ku­dzie­się­ciu sto­sun­ko­wo duży­ch (pra­wie 1 cm) mło­dy­ch. Sami­ca nie­ste­ty ma skłon­no­ści do kani­ba­li­zmu i aby utrzy­mać mło­de musi­my przy­go­to­wać kot­nik z odpo­wied­nio gęstym poro­stem roślin o pie­rza­sty­ch liścia­ch.

Woda: Raczej twar­da, świe­ża o tem­pe­ra­tu­rze od 20–24oC, ryby zno­szą okre­so­wo wodę o para­me­tra­ch znacz­nie odbie­ga­ją­cy­ch od opty­mal­ny­ch. Zna­ne mi są donie­sie­nia o hodow­li w Pol­sce Xeno­toc w jed­nym z ogro­dów zoo­lo­gicz­ny­ch w fosie dooko­ła wybie­gu dla żyraf. Na zimę ryb­ki oczy­wi­ście wyła­wia­no.

Akwa­rium: Obszer­ne z miej­scem do pły­wa­nia. Jako towa­rzy­stwo w dużym akwa­rium moż­na dobrać np. pie­lę­gni­cę Meeka.

Pokarm: Wszyst­ko­żer­na, musi mieć zapew­nio­ny doda­tek pokar­mu roślin­ne­go. Chęt­nie sku­bie glo­ny i mięk­kie liście roślin.

Comments are closed.